Kierunki
O uczelni
Uniwersytet Medyczny w Tarnopolu im. Iwana Horbaczewskiego powstał w 1957 roku jako państwowa uczelnia medyczna. Od 1994 roku ma najwyższy, IV poziom akredytacji, a studiuje na nim także około 250 studentów z Polski.
| Założenie | 12 kwietnia 1957 roku |
|---|---|
| Akredytacja | IV, najwyższy poziom (od 1994 roku) |
| Kadra | 549 pracowników naukowo-dydaktycznych |
| Studenci zagraniczni | 1556 osób z 53 krajów (rok akademicki 2019/2020) |
| Studenci z Polski | około 250 |
| Uczelnie partnerskie | 78 w Europie, USA, Kanadzie i Azji |
| Grupy na zajęciach | 8–12 osób |
Historia
- 12 kwietnia 1957: założenie państwowej uczelni medycznej.
- 1 lipca 1992: uczelnia otrzymuje imię patrona, Iwana Horbaczewskiego.
- 1994: najwyższy, IV poziom akredytacji.
- 30 stycznia 1997: zmiana nazwy na Państwową Akademię Medyczną.
- 17 listopada 2004: reorganizacja i nazwa Państwowy Uniwersytet Medyczny.
Pierwszym rektorem instytutu medycznego został Petro Ohij, a prorektorem Arsen Martyniuk. Decyzją rady obwodowej instytut otrzymał dwa budynki dydaktyczne i dwa akademiki, a bazą kliniczną był szpital miejski, który pełnił też funkcję szpitala obwodowego. Równocześnie rozpoczęto budowę budynku morfologii, szpitala obwodowego i kolejnego akademika. Instytut otworzył 19 katedr, w których pracowało 66 nauczycieli, w tym 1 doktor habilitowany i 17 doktorów. Wśród naukowców instytutu byli między innymi Kostiantyn Kowanow, Rostysław-Jurij Komarowski, Anatolij Łokaj, Iwan Sytnyk i Mykoła Skakun.
Odzyskanie przez Ukrainę niepodległości w 1991 roku otworzyło przed uczelnią nowe możliwości rozwoju, wejścia w gospodarkę rynkową i w europejską przestrzeń edukacyjną. W ocenie wszystkich uczelni z IV poziomem akredytacji w 2000 roku uczelnia zajęła drugie miejsce na Ukrainie, za Kijowem.
W latach 2010–2011 uczelnia odnowiła, wyposażyła i otworzyła pięć akademickich ośrodków dydaktyczno-praktycznych podstawowej opieki zdrowotnej na wsi. W jednej z wiosek ruszył też projekt pilotażowy ośrodka dydaktyczno-praktycznego opieki nad osobami starszymi, oparty na doświadczeniach ze szkolenia nauczycieli na uniwersytecie w Holandii.
Kadra i studenci
Dwie trzecie z 549 pracowników naukowo-dydaktycznych to absolwenci tej uczelni. W 41 katedrach pracuje 86 doktorów habilitowanych i profesorów oraz 297 doktorów i docentów, wśród nich 3 członków Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, 9 zasłużonych działaczy nauki i techniki, 2 zasłużonych pracowników oświaty, laureat Nagrody Państwowej Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki, 2 zasłużonych wynalazców i 3 zasłużonych lekarzy Ukrainy. W latach 2002–2012 obroniono tu 58 rozpraw habilitacyjnych i 282 rozprawy doktorskie.
W roku akademickim 2019/2020 na wydziale dla cudzoziemców uczyło się 1556 studentów z 53 krajów, z czego 98% po angielsku. Studenci ze Stanów Zjednoczonych, około 270 osób, byli drugą najliczniejszą grupą narodową, a najliczniejszą studenci z Nigerii, około 350 osób.
| Region | Udział wśród studentów zagranicznych |
|---|---|
| Afryka | 48% (ponad 700 osób) |
| Azja | 21% |
| Stany Zjednoczone | 16% |
| Europa | 15% |
Nowoczesne nauczanie
Na wzór uczelni amerykańskich i europejskich wprowadzono nowe formy organizacji nauki: metodę jednego dnia, cykle zajęć praktycznych, sprawdzanie wiedzy w każdym semestrze w niezależnych centrach testowania oraz system nauczania wzorowany na nowoczesnym systemie europejskim, całkowicie różny od rozwiązań przyjętych na innych ukraińskich uniwersytetach.
- Niezależne centrum testowania zamknęło drogę korupcji na uniwersytecie.
- Wykładowcy przygotowali 250 multimedialnych płyt dydaktycznych z podręcznikami elektronicznymi, filmami naukowymi i testami.
- Komputerowy system zdalnej kontroli i testowania wiedzy na platformie Moodle sprawdza poziom wiedzy i przygotowanie do zajęć.
- Specjalny egzamin praktyczny sprawdza umiejętności, a nie tylko wiedzę.
Przy uniwersytecie działają dwie rady naukowe, przed którymi broni się rozpraw doktorskich i habilitacyjnych w 6 specjalnościach. Co roku uczelnia organizuje krajowe i międzynarodowe fora.
Współpraca
Uczelnia współpracuje z 78 zagranicznymi uczelniami z Europy, USA, Kanady i Azji oraz z organizacjami międzynarodowymi:
- EUA (European University Association)
- Erasmus Mundus Medea i Erasmus+
- Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i UNESCO
- ECFMG (Educational Commission for Foreign Medical Graduates) i FAIMER Distance Learning
- European Resuscitation Council
- Horyzont 2020, program ramowy badań naukowych i innowacji
- AIESEC i stypendia DAAD dla krajów rozwijających się
Uniwersytet jest członkiem konsorcjum uczelni International Scientific-Educational Innovative-Technological Consortium. Szczególnie owocna jest współpraca naukowa z Uniwersytetem Medycznym im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, z którym uczelnia realizuje projekty programów Polonez 1 i Polonez 2. Z Państwową Szkołą Wyższą im. Papieża Jana Pawła II w Białej Podlaskiej prowadzi między innymi badania kliniczne i laboratoryjne czynnika wywołującego boreliozę u leśników i myśliwych z obwodu tarnopolskiego i z okolic Białej Podlaskiej.
Międzynarodowe szkoły letnie
Co roku w wakacje uczelnia organizuje szkolenia, wycieczki i spotkania w swoim ośrodku letnim „Czerwona Kalina”.
Baza naukowa i zajęcia
Badania prowadzi się w pięciu laboratoriach z państwową akredytacją i świadectwami kwalifikacji. 7 sierpnia 2008 roku Ministerstwo Ochrony Zdrowia Ukrainy ustanowiło uniwersytet w Tarnopolu główną instytucją wspierającą uczelnie podległe ministerstwu. Uczelnia ma własne Centrum Kongresowe, w którym co roku odbywa się 30 krajowych i międzynarodowych spotkań naukowych.
- Wykłady odbywają się zwykle w jednej z 10 dużych sal z nowoczesnymi systemami audio-wideo.
- Zajęcia praktyczne i laboratoryjne prowadzi się w grupach liczących zwykle 8–12 osób.
- Kształcenie kliniczne odbywa się w szpitalach współpracujących z uczelnią.
- Katedry mieszczą się w budynkach w centrum Tarnopola, a katedry kliniczne w szpitalach.
- Zajęcia trwają zwykle od 9:00 do 15:00.
- Wykłady prowadzi się po angielsku, ukraińsku lub rosyjsku, zależnie od wyboru.
